خدایا...

       امروز به اثبات مسلمانیم ؛

                                    چه دارم ...

                                                 که قربانی کنم؟؟؟

یا ... غفور  و...

          یا .... کریم  ...

               من ... با اتکاء به   "رضایم به رضایت "

                     تمام آرزوهای دست نیافتنی ام را ...

                                               قربانی کرده ام!!!


یارب... از من این

                 قربانی دست نیافتنی را

                                                     می پذیری ؟؟؟


ای محبوی من...

                  نداشته های مرا ...

                                   چگونه خواهی پذیرفت؟؟؟


و...  اگر همچون  "قابیل "

                 قربانی ام را نپذیری ..........................

                                 هرگز به حسادت ؛

                              برادرم "هابیل " را                                                                                                 

                                                      نخواهم کُشت!!!

                                              به خود خواهم بالید که همخونی دارم

                                                                       مقبول  درگاهت ...


............................................................


این منم یک فرد معمولی...؛

                نه دانشمندم ؛ نه سرآمد...

                                  و نه... سرنوشت ساز ....

                                          امّا دست یافته های زیادی هم داشتم

                                                      که به اختیار یا جبر دیگران به پای ... 

" رضایم به رضایت " قربانی کرده ام ....


خدایا ...دست یافته های

                                 برباد رفته ام را هم...

                                                              از من ...   می پذیری؟؟؟



خدایا ...

         اکنون ...داشته هایم را...

                      در مشت پنهان نکرده ام ؛

                             با دستانی باز ، آموخته هایم را

                                       در راه رضای تو...

                                                     به سوی همگان تعارف می کنم ...

                             و این تنها خیراتِ من است در راه تو ...


 امروز ... من نیز همچون هابیل

                آنچه را که بسیار دوست می داشتم

                                    و مایل بودم بهر خود ذخیره کنم ؛

                                                  به درگاهت پیشکش می کنم ...

                                                                 

    از من می پذیری این کمینه را؟؟؟


بافته ای دارم از 

             "پنجره  ای رویائی  رو بسوی تو " ؛ ...

                       که اگر چه درخشنده نیست ،

                                  اما... با امید پذیرش ...  در پیشگاه درخشنده ات...

                                                          به تار و پودش  چنگ بسته ام .


                               از من می پذیری این کمینه را؟؟؟